Ο επικήδειος λόγος που << δεν ακούστηκε ποτέ>>
«Αξιαγάπητε Συνάδελφε και Ιατρέ μας,
Ο νους δεν χωράει την τραγική απώλεια.
Τα λόγια δεν χωράνε το μεγαλείο της προσωπικότητάς σας. Το βαρύ καθήκον με υποχρεώνει με σεβασμό να ψελλίσω το ύστατο αντίο εκ μέρους της Ιατρικής Κοινότητας, που συντετριμμένη συμμετέχει στο βαρύ πένθος.
Αξιοσέβαστε κ. Δαυίδ, μας αφήνετε ορφανούς από τη γλυκιά, ταπεινή και συνάμα επιβλητική παρουσία σας.
Μας αφήνετε φτωχότερους σε εμπειρία, δοτικότητα, κατανόηση και ισορροπία γνώσης και ταπείνωσης.
Μας αφήνετε όμως σοβαρή παρακαταθήκη την αυθεντικότητα και ακεραιότητα του Χριστιανού Ιατρού που ενδυθήκατε.
Η αφοσίωσή σας στους ασθενείς, υποδειγματική. Αγόγγυστα και με αυταπάρνηση προσφέρατε τις ιατρικές σας υπηρεσίες στο Νοσοκομείο για δεκαετίες. Αναπτύξατε πρότυπη Καρδιολογική Μονάδα και διδάξατε Καρδιολογία με ζήλο. Οικοδομήσατε το ιατρείο σας μια μεγάλη αγκαλιά για τους Καρδιοπαθείς, που αναζωογονούνταν με το καλοσυνάτο διαπεραστικό βλέμμα σας και το μειλίχιο λόγο σας.
Με το κύρος, την πραότητα και τη συνετή αυστηρότητα συνυπήρχατε καταλυτικά στο Πειθαρχικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας.
Φεύγετε από τις ζωές μας, αλλά θα ζείτε στις καρδιές μας.
Ξέρετε ότι το τελευταίο μεγάλο ταξίδι έχει προορισμό και η ευγενική ψυχή σας αιώνια, αθάνατη θα παραμείνει.
Η υστεροφημία σας, αρχοντιά ψυχής ταπεινότητα σοφού και γνώσεις αληθινού επιστήμονα, βάλσαμο και ανεκτίμητη κληρονομιά για την όμορφη οικογένειά σας.
Σας ευχαριστούμε και συλλυπούμαστε.
Υποκλινόμαστε στη μνήμη σας, εξαιρετικέ Ιατρέ Δαυίδ».
Η πρόεδρος του Ι.Σ.Κ
Αναστασία Αντωνίου-Πούγγουρα
