[ad_1]
Τα μικρά παιδιά υποφέρουν στο δρόμο για τον καταυλισμό στην Ειδομένη. Είναι υποχρεωμένα να κουβαλούν τις βαλίτσες και να προχωρούν μέσα στη βροχή και στο κρύο. Με τα παιδικά μάτια κοιτούν απεγνωσμένα όλα όσα συμβαίνουν γύρω τους και ελπίζουν αυτό που ζουν να τελειώσει γρήγορα. Μέσα από τις σκηνές ακούς το κλάμα των μικρών παιδιών. Τα περισσότερα παιδιά είναι άρρωστα και βηχούν συνέχεια.
Πιο πέρα άλλα παιδιά παίζουν στον απέραντο λασπότοπο ανάμεσα στις σκηνές που έχουν στηθεί. Το παιχνίδι γι΄αυτά είναι ένα μικρό διάλειμμα από το δράμα που ζουν με τις οικογένειες τους. Άλλα παιδιά προσπαθούν να ανάψουν μια φωτιά για να ζεσταθούν ενώ άλλα να στήσουν τη σκηνή. Από μια πρόχειρη καταγραφή που έγινε στην Ειδομένη διαπιστώθηκε πως αυτή τη στιγμή υπάρχουν 325 ασυνόδευτα μικρά παιδιά. Το δράμα δεν τελειώνει στην Ειδομένη…
[ad_2]
Πηγή (δείτε όλο το άρθρο)
