Συνεχώς αντιμετωπίζουμε διάφορες καταστάσεις στην ζωή μας και τις προσπερνάμε με το σκεπτικό “προχωράμε” ή “η ζωή συνεχίζετε” κτλ.
Να μείνουμε σε κάτι ομως σμρ.. Ο “κύριος” στην φωτογραφία μαζί με έναν ακόμη συνεργο μπήκε στο κυλικείο της ομάδας μας που με τοσο μεράκι και αγάπη κάναμε πραγματικότητα.
Δεν είναι μόνο η υλική ζημια (δεν είναι και μικρή) που έκαναν όσο το δηλητήριο που μας πότισαν,η ιδέα ότι δεν θα σε αφήσουν να προχωρήσεις, ότι και να φτιάξεις όσο και μεράκι να έχεις πάντα θα είναι εκει να το καταστρέψουν και να σου βάλουν εμποδια.
Ειναι η σκέψη που κάνει κάθε άνθρωπος που ασχολείτε με τα κοινά “δεν αξίζει τον κόπο ρε φίλε”,ειναι τα σχέδια που δεν θα πραγματοποιήσεις γιατί πάντα θα είναι αυτοί εκεί να στα καταστρέψουν, είναι το σφίξιμο που έχεις στο στομάχι γιατί έβαλες ώρες και κόπο από την ζωή σου για να βάλεις ένα λιθαράκι πολιτισμού σ αυτό τον τόπο.Ειναι και τα παιδιά όμως ρε φίλε..σιγοψιθυριζεις.
Κάποτε πρέπει να μπει ένα τέλος σ αυτούς που θα έρθουν και σε δύο τρεις μήνες πάλι να κάνουν την καθιερωμένη τους “βόλτα” από όλα τα γήπεδα και τα σπίτια της περιοχής και αυτό ειναι δουλειά της αστυνομίας (το υλικό ειναι στα χέρια της και από την ευρύτερη περιοχή) .
Ζητάμε την βοήθεια της αστυνομίας αλλά και όποιον γνωρίζει πρόσωπα για να συνεχίσουμε να εχουμε όνειρα και λιθαράκια να βάζουμε
