Βραστή γίδα για όλους, ποντιακοί και δημοτικοί ρυθμοί και ένας μεγάλος κύκλος χορού σε μια ξεχωριστή Κυριακή στα ορεινά του Νέστου
Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026
Από νωρίς το πρωί της Κυριακής, ο Πλαταμώνας στα ορεινά του Νέστου άρχισε να υποδέχεται επισκέπτες. Παρέες και οικογένειες ανηφόρισαν στον ορεινό οικισμό και σύντομα περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί για τη Γιορτή Κτηνοτροφίας.
Η διοργάνωση έγινε από τον τοπικό Πολιτιστικό Σύλλογο, σε συνεργασία με τον Πρόεδρο της Κοινότητας, που εργάστηκαν ώστε η ημέρα να είναι αφιερωμένη στην κτηνοτροφία, την παράδοση και τη φιλοξενία του τόπου.
Καθώς ο κόσμος συγκεντρωνόταν, άρχισε να στήνεται το μεγάλο τραπέζι της γιορτής. Στο επίκεντρο βρέθηκε η βραστή γίδα, που προσφέρθηκε σε όλους, δίνοντας στη συνάντηση το αυθεντικό χρώμα της ορεινής γαστρονομικής παράδοσης.
Το φαγητό έφερε τους ανθρώπους πιο κοντά. Οι παρέες έγιναν μεγαλύτερες, οι συζητήσεις άνοιξαν και ο Πλαταμώνας γέμισε εικόνες μιας γιορτής που θύμιζε τις παλιές μεγάλες συναντήσεις των χωριών.
Λίγο αργότερα, τη θέση στο τραπέζι πήρε η μουσική.
Ποντιακοί και δημοτικοί ρυθμοί άρχισαν να ακούγονται και η γιορτή πέρασε από το φαγητό στο τραγούδι και από το τραγούδι στον χορό.
Ο πρώτος κύκλος σχηματίστηκε και γρήγορα μεγάλωσε. Μικροί και μεγάλοι χόρεψαν μαζί, με τους μεγαλύτερους να μεταφέρουν τα βήματα και τις μνήμες της παράδοσης στους νεότερους.
Ο Πλαταμώνας έγινε ένα μεγάλο πανηγύρι. Οι μουσικές αντηχούσαν στο βουνό και ο χορός έφερε στον ίδιο κύκλο ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών και από διαφορετικά μέρη.
Μέσα σε αυτή τη χαρούμενη εικόνα, όμως, παρέμενε στο επίκεντρο ο λόγος για τον οποίο πραγματοποιήθηκε η γιορτή: ο άνθρωπος της ορεινής κτηνοτροφίας.
Ο κτηνοτρόφος που ξεκινά πριν ακόμη ξημερώσει, που βρίσκεται καθημερινά δίπλα στα ζώα του και συνεχίζει να εργάζεται κάτω από δύσκολες συνθήκες, κρατώντας έναν απαιτητικό τρόπο ζωής και παραγωγής.
Η παρουσία περισσότερων από 1.000 ανθρώπων αποτέλεσε μια ξεχωριστή τιμή για αυτόν τον καθημερινό μόχθο και για έναν κόσμο που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των ορεινών περιοχών του Νέστου.
Καθώς η γιορτή προχωρούσε, ο χορός παρέμενε ζωντανός και η παρέα μεγάλωνε. Εκεί, μέσα στον κύκλο, η παράδοση δεν ήταν απλώς μια ανάμνηση· ήταν μια ζωντανή εμπειρία που μοιράστηκαν όλοι.
Και η Κυριακή στον Πλαταμώνα έφτασε στο τέλος της αφήνοντας μια εικόνα που δύσκολα ξεχνιέται:
ένα βουνό γεμάτο ανθρώπους, ένα τραπέζι ανοιχτό σε όλους, μουσική, χορό και μια ολόκληρη κοινότητα να τιμά εκείνους που καθημερινά κρατούν ζωντανή την ορεινή κτηνοτροφία.
Η παράδοση παραμένει ζωντανή όταν υπάρχουν άνθρωποι που την αγαπούν, τη μοιράζονται και συνεχίζουν να τη μεταφέρουν από γενιά σε γενιά.
Και στον Πλαταμώνα, την Κυριακή 4 Οκτωβρίου, αυτό δεν ειπώθηκε απλώς.
Χορεύτηκε, τραγουδήθηκε και μοιράστηκε από περισσότερους από 1.000 ανθρώπους.
