Τρία χρόνια πριν, στις 23/11, μια ανάρτηση του Γιάννη Κουκμά κι ένα μακρύ τηλεφώνημα, έβαλε μια κόκκινη γραμμή στην ανοχή και την απραξία. Με την άμεση και πρόθυμη συμμετοχή της Κατερίνας Κάλτσου, της Ελένης Σκάβδη και της Λουκίας Ξανθάκη κατά αρχήν, η κόκκινη γραμμή έγινε ένα μικρό χαράκωμα.
Ο Γαλλικός Σταθμος, εγκαταλειμμένος στη φθορά και σε σχέδια ασύμβατης χρήσης, απαιτούσε προστασία.
Στην αρχή δεν ξέραμε αν η προσπάθεια θα ήταν μια αδύναμη φωνή.
Γρήγορα έγινε μια δυνατή κραυγή.
Έτσι γεννήθηκε η διαδικτυακή ομάδα των φίλων του Γαλλικού Σταθμού της Αλεξανδρούπολης, μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων, που σέβονται το γενέθλιο τοπόσημο, την ιστορία και αγαπούν το τρένο και συσπειρώνει σήμερα πάνω από 3.000 ανθρώπους στον ίδιο στόχο που είναι να διασωθεί ο Γαλλικός Σταθμός από την επαπειλούμενη καταστροφή και να αναγνωριστεί ως ιστορικός τόπος.
Στα τρία αυτά χρόνια, καταγράφηκε μια πολυσήμαντη δράση, ευαισθητοποίησης και διεκδίκησης.:
