Παρακολουθήσαμε το Σάββατο στο χώρο της παλιάς Μουσικής την ημερίδα για το Αύριο της συνοικίας της Παναγίας που διοργάνωσαν ο πολιτιστικός σύλλογος “Το Κάστρο” και ο σύλλογος Αρχιτεκτόνων Καβάλας.
Οι ιδέες πολλές, όχι αναγκαστικά νέες, χιλιοειπωμένες θα λέγαμε. Οι φορείς που εκπροσωπήθηκαν συμφωνούν γιατις αιτίες αλλά και στις προτάσεις. Η απορία μας πολύ μεγάλη γιατί τόσα χρόνια δεν έγινε κάτι. Μα για να γίνει κάτι χρειάζεται σχεδιασμός και αποφασιστικότητα. Θα πρέπει να έχουν περάσει περισσότερα από είκοσι χρόνια από τότε που ακούστηκε για πρώτη φορά η πρόταση για τοποθέτηση ανελκυστήρα στην Παναγία, όλοι συμφώνησαν αλλά όσοι πέρασαν από θέση ευθύνης δεν έκαναν τίποτε.
Μπορεί η χερσόνησος της Παναγίας να αποτελεί τουριστικό διαμάντι για την πόλη αλλά έχει και κατοίκους με λειτουργικές ανάγκες. Επομένως, χωρίς να διαταραχθεί η ταυτότητά της πρέπει με ήπιο τρόπο να λυθούν μια σειρά από ζητήματα βασικών σύγχρονων υποδομών, απαραίτητα για μια λειτουργική κατοικία.
Ως γειτονιά με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ο φωτισμός και το οδικό δίκτυο πρέπει να δεχτούν ανάλογες παρεμβάσεις ώστε να μη διαταράσσουν τη συνολική εικόνα της παλιάς πόλης.
Οι δρόμοι δεν μπορούν να μεγαλώσουν, επομένως με αυτό το δεδομένο πρέπει να ελαχιστοποιηθούν τα αυτοκίνητα περιοριζόμενα μόνο σε αυτά των κατοίκων και ταυτόχρονη επίλυση της μεταφοράς των επισκεπτών διαμέσου μικρών και ευέλικτων οικολογικών οχημάτων μαζικής μεταφοράς.
Κονδύλια για την υλοποίηση παρεμβάσεων στη χερσόνησο υπάρχουν πάρα πολλά μέσω των προγραμμάτων που τρέχουν. Αυτό που χρειάζεται είναι μελέτη – σχεδιασμός – αποφασιστικότητα.
Αφήσαμε τελευταίο το θέμα της συμπεριφοράς των κατοίκων. Ακούστηκε στη διάρκεια της ημερίδας ότι το παράλιο τείχος είναι μέσα στα σκουπίδια και μάλιστα με ογκώδη οικιακά σκεύη. Νομίζουμε ότι αυτό δεν μπορεί να το δικαιολογήσει κανείς. Όπως και η γενική καθαριότητα και τάξη συνολικά της περιοχής δεν μπορεί παρά να είναι πρώτη προτεραιότητα των κατοίκων.
Επομένως, αν θέλουμε την πραγματική αναβάθμιση και αξιοποίηση της χερσονήσου της Παναγίας πρέπει κάθε μέρα που περνάει να μηδενίζουμε την απόσταση μεταξύ λόγων και έργων που πρέπει να γίνουν για την ευλογημένη αυτή περιοχή, πραγματικό στολίδι της Καβάλας που όλοι θέλουμε και αγαπάμε.
