Η τροπολογία που εντάχθηκε στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών και αφορά την χρηματοδότηση του 12% του μισθολογικού κόστους σε βιομηχανικές, βιοτεχνικές και μεταλλευτικές επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες σε παραμεθόριες περιοχές, με μία πρώτη ανάγνωση είναι στη σωστή κατεύθυνση (έχω καταθέσει πριν από ένα μήνα σχετική ερώτηση στο αρμόδιο Υπουργείο), όμως σε καμία περίπτωση δεν αρκεί από μόνη της για να αντιμετωπίσει την γιγάντωση του προβλήματος στην Περιφέρεια ΑΜ-Θ και δεν επιτρέπει τους δημόσιους πανηγυρισμούς των βουλευτών της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Η εν λόγω τροπολογία ουσιαστικά δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την απόφαση του ΣτΕ σχετικά με την ακύρωση της ΚΥΑ του 2016, αφού η κυβέρνηση έως και σήμερα αρνείται να δώσει την επιδότηση στις επιχειρήσεις της περιοχής μας των ετών 2016 έως 2019 και αποδίδει μόνο τα οφειλόμενα των ετών 2010-2015, οφειλόμενα ύψους 240 εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία συσσωρεύτηκαν με απόλυτη ευθύνη των Κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ.

Επομένως ούτε εντάσσει η ΝΔ την πόλη μας στην ενίσχυση του 12%, ούτε εφαρμόζει την απόφαση του ΣΤΕ για τα έτη από το 2016 και φυσικά αφήνει εκτός κάδρου τις επιχειρήσεις οι οποίες δεν έχουν οφειλές προς την Εφορεία, τα ασφαλιστικά ταμεία κτλ., καθώς, σύμφωνα με την τροπολογία, το ποσό θα δοθεί εν είδει συμψηφισμού των ανεξόφλητων οικονομικών αξιώσεων από τον ΟΑΕΔ προς τις επιχειρήσεις και των οφειλών των επιχειρήσεων προς το δημόσιο σε βάθος χρόνου. Καμία απευθείας παροχή ρευστότητας στις επιχειρήσεις αυτές.

Τέλος, η Κυβέρνηση αρνείται να υλοποιήσει από καθαρή ιδεοληψία το άρθρο 41 του Νόμου 4608/2019 που αναφέρεται στη στήριξη των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές, σε περιοχές με χαμηλό ΑΕΠ και υψηλή ανεργία και ο οποίο θα προσφέρει πρόσθετη ανακούφιση στις επιχειρήσεις της περιοχής. Είναι ξεκάθαρο ότι η όποια ενίσχυση των επιχειρήσεων και η όποια προσπάθεια διατήρησης των θέσεων εργασίας θα πρέπει να εντάσσεται σε ένα ολιστικό σχέδιο, το οποίο, ειδικά για την περιοχή της Καβάλας, απουσιάζει.